Capture_2019_04_24_15_45_20_672Amira Hass Ισραηλινή δημοσιογράφος που ζει στη Δ. όχθη συνεργάτης της Ha’ aretz


Όποιος απευθύνεται στα μέσα για να καταγγείλει τις παραβιάσεις στο υπό κατοχή καθεστώς, φοβάται τα αντίποινα του Ισραήλ


Είναι 5 Μαρτίου. Με καλεί ένας αριθμός που δεν γνωρίζω. Αντί να μου συστηθεί ο άνδρας αρχίζει αμέσως να μου διηγείται το πρόβλημά του, δηλαδή ότι έχει περάσει τα πενηντα πέντε. Διασχίζει τα σύνορα Ισραήλ και Δυτικής όχθης όλη του τη ζωή, από τα μπλόκα βόρεια της Βηθλεέμ, ένα από τα πιο πολυσύχναστα και ντροπιαστικά που έχτισε στην περιοχή το Ισραήλ, για να πάει στην εργασία του. Ξαφνικά εμποδίζουν την είσοδό του υποστηρίζοντας ότι διασχίζοντας τα σύνορα πριν τις οκτώ το πρωί δεν ακολουθεί τους κανόνες. «Εχω δέκα παιδιά. Πως θα τα καταφέρω δίχως εργασία», μου λέει σχεδόν κλαίγοντας. Από το 2015 οι Παλαιστίνιοι άνδρες άνω των πενήντα πέντε και οι γυναίκες άνω των πενήντα δεν είχαν ανάγκη αδείας για να εισέλθουν στο Ισραήλ από τη Δυτική όχθη. Φθάνουν στον έλεγχο και αν ο υπολογιστής του στρατιώτη δεν επισημαίνει «πρόβλημα για την ασφάλεια» μπορούν να περάσουν. Αυτή την εβδομάδα, συνάντησα πολλές γυναίκες άνω των πενήντα που ήλθαν να υποδεχθούν την Khalida Jarrar, Παλαιστίνια ακτιβίστρια που αποφυλακίσθηκε λόγω διοικητικής κράτησης, μου διηγήθηκε: «Εφθασα στο μπλόκο έδειξα τα χαρτιά μου και ο στρατιώτης μου είπε να γυρίσω σπίτι».

Λέω στον άνδρα στο τηλέφωνο ότι μπορούμε να συναντηθούμε την 8η Μαρτίου και ότι έχω ήδη ακούσει παρόμοιες περιπτώσεις. Εργάτες άνω των πενηντα πέντε συνηθισμένοι να βγαίνουν νωρίς το πρωί, τους ανακοινώνεται ότι δεν μπορούν να ταξιδέψουν πριν τις οκτώ. Κι΄εκείνη την ώρα είναι πολύ αργά για να φθάσουν στην εργασία τους. Τον ρωτάω πως ονομάζεται. Με ένα περιπαικτικό χαμόγελο μου απαντά: «Το πρόσωπο που μου έδωσε το τηλέφωνό σου, μου σύστησε να μην αποκαλύψω το όνομά μου, για να αποφύγω τα αντίποινα». «Λοιπόν με ποιο όνομα να σώσω τον αριθμό σου».Αμπου- κάτι.. από τη Βηθλεέμ, απαντά, και γελάμε και οι δύο. Γνωρίζω το πρόβλημα: όποιος απευθύνεται στα ΜΜΕ να καταγγείλει τις παραβιάσεις που γίνονται στην υπό κατοχή περιοχή, φοβάται τα αντίποινα των Ισραηλινών. ¨όπως στην περίπτωση μιας γνωστής μου, εβδομήντα ετών που γεννήθηκε στη Ramallah. Σήμερα ζει στο πατρικό της, προτού μεταναστεύσει στις ΗΠΑ. Το Ισραήλ της αφαίρεσε την άδεια διαμονής στη Δυτική όχθη όπως έκανε για περισσότερους από 100 χιλιάδες Παλαιστίνιους το 2017 και το 1994.Επέστρεψε για να βοηθήσει την άρρωστη μητέρα της η οποία και πέθανε. Και τώρα της αρνούνται την άδεια διαμονής. Η visa της έληξε και έτσι περιορίσθηκε στο σπίτι. Φοβάται να δώσει συνέντευξη, για τα αντίποινα των αρχών εις βάρος των συγγενών της, απαγορεύοντας την πρόσβαση στη Δυτική όχθη. Όλοι είναι γύρω στα εβδομήντα και επιθυμούν να επισκεφθούν τον γενέθλιο τόπο. Κι’ εγώ φοβάμαι. Άκουσαν να μιλούν για ένα σχέδιο επιστροφής στα χωράφια στην περιοχή C τη ζώνη της Δ.όχθης ελεγχόμενη από το Ισραήλ, για να δημιουργήσουν μια σχέση άμεση μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών. Το Ισραήλ περιορίζει την παροχέτευση νερού στους Παλαιστίνιους. Γι’ αυτό οι αποδέκτες του σχεδίου υιοθετούν παραδοσιακά μέσα άλλων εποχών όπως τη συλλογή ομβρίων υδάτων. Κι αυτό όμως θεωρείται παράνομο. Όμως αποφάσισα να μην γράψω άλλα γι αυτό το σχέδιο για το φόβο εκμετάλλευσης πληροφοριών από τις αρχές, με σκοπό να το πνίξουν.

Το σύνορο από αυτό που επιτρέπεται και εκείνο που απαγορεύεται στην υπό κατοχή περιοχή είναι δυσδιάκριτο και μεταβλητό. Είναι σαν να ζεις υπό την κυριαρχία ενός κράτους ξένου και εχθρικού. Όποιος υφίσταται την κατοχή είναι δέσμιος του πείσματος αυτού που κυβερνά. Οι κατακτητές μπορούν και απειλούν πάντα τους αντιφρονούντες, λέγοντας τους ότι έχουν αποδείξεις στα χέρια τους εναντίον τους. Αυτή είναι η ουσία της διοικητικής κατοχής. Από τότε που δημοσιογραφώ φοβάμαι μη βλάψω τους ανθρώπους διηγούμενη εκείνο που μου αποκαλύπτουν. H Khalida Jarrar  για παράδειγμα για τις σκληρές συνθήκες κράτησης της φυλακής στην οποία μεταφέρθηκαν μερικές άλλες  Παλαιστίνιες και τις διαμαρτυρίες τους για να γίνουν υποφερτές αυτές οι συνθήκες. Μου διηγήθηκε για τις ομάδες ανάγνωσης που δημιουργήθηκαν με τη στήριξή της ενώ ήταν στη φυλακή. Όμως δεν γνωρίζω αν η κυβέρνηση λάβει υπ’ όψιν αυτή την παράνομη πρωτοβουλία και σκέφτεται να μεταρρυθμίσει την πρόβλεψη για τη διοικητική κράτηση εναντίον της Jarrar.